MIR BOŽIJI, HRISTOS SE RODI!

Grad Kruševac je krajem devetnaestog i početkom dvadesetog veka bio varoš sa deset hiljada stanovnika i dva hrama, drevnom Lazaricom koja svojom neprevaziđenom lepotom predstavlja simvol duhovno-kulturnog uzleta Prestonog grada i srednjevekovne Srbije Svetog Kneza Lazara i Crkvom Svetog Đorđa završenom i osveštanom 1904. godine, sedamdeset i jednu godinu posle oslobođenja grada od Turaka. Svaki i najmanji istorijski predah i period mira, na ovom nemirnom području, neprekidno uzburkanom naletima talasa velikih istorijskih iskušenja kroz koja je prolazio naš narod, iskorišćen je, kako za obnovu starih, tako i za podizanje novih svetinja. Sa višestrukim porastom broja stanovnika, privrednim i kulturnim razvojem grada posle Balkanskih i Prvog svetskog rata, a naročito od perioda posle Drugog svetskog rata pa sve do današnjih dana, prirodno je da se pojavila potreba za podizanjem većeg broja hramova kako u samom gradu tako i u njegovoj okolini. Sve do sredine devedesetih godina prošlog veka, u gradu za razliku od njegove okoline, nije bilo moguće podići novi hram iz razloga što ondašnje, ateističko-komunističkom ideologijom zadojene vlasti, to nisu dozvoljavale. Na kraju XX veka broj stanovnika grada se usedmostručio, a broj hramova je ostao na isti, kao na njegovom početku. Čim su to novonastale okolnosti dozvolile, sa povratkom velikog dela srpskog naroda svojoj Crkvi i svojim duhovnim, istorijsko-eshatološkim korenima, sa osnivanjem Eparhije kruševačke i dolaskom Njegovog Preosveštenstva Episkopa kruševačkog Gospodina Davida 2011. godine, obnova, živopisanje, ukrašavanje starih i izgradnja novih hramova na teritoriji Grada Kruševca i njegove okoline, doživljava svoju renesansu i procvat. Da nabrojimo samo neke primere tog graditeljsko-umetničkog, sabornog pregalaštva sveštenstva i vernog naroda Eparhije kruševačke na čelu sa svojim Episkopom: Crkva Svetih Vrača Kozme i Damjana u bolničkom krugu, Crkva Svetog Nikole i Svetog Apostola Pavla u naselju „Ujedinjene Nacije“, živopis Sabornog hrama Svetoga Đorđa, Crkva-rotonda Svetih Velikomučenika Dimitrija i Georgija i Crkva Svetog Jovana Krstitelja na Bagdali, Crkva Svetih Apostola Filimona i Onisima u Vaspitno-popravnom domu, Crkva Svetog Kneza Lazara u krugu kasarne kod Pionirskog parka, paraklis Vozdviženja Časnoga Krsta u kasarni na Ravnjaku, paraklis Svetih Zaharije i Jelisavete u Gerontološkom centru, Crkva Svetog Đorđa u Šumicama iznad Slobodišta i kao kruna sveukupnog graditeljskog poduhvata - izgradnja velelepog budućeg Sabornog hrama Svetih Arhangela na Bagdali. Sveti Arhangeli kruševački zamišljeni su kao spona sa velikim duhovno-kulturnim dostignućima i dometima naših svetih predaka na čelu sa Svetim Savom, svetorodnom lozom Nemanjića, Lazarevića i Brankovića i kao smernica i putokaz budućim naraštajima - sa kog duhovnog izvora treba da se napajaju, ne bi li ostali i opstali kao narod Božiji u svom istorijskom hodu na balkanskoj vetrometini, i tako ostvarili svoj, Bogom im dani, smisao i cilj postojanja. Hram, sobom simvolično predstavlja vaskrsenje i obnovu, do temelja porušene u XVII veku, zadužbine Cara Dušana - Svetih Arhangela prizrenskih, sa njenom neprocenjivom duhovno-kulturnom i istorijskom vrednošću, inače jedine zadužbine Nemanjića koja nije preživela i nadživela tursko ropstva. Sveti Arhangeli kruševački nas, takođe, povezuju sa Kosovskim Zavetom, zaveštanm nam od Svetog Kneza Lazara i duboko pohranjenim u nedrima našega narodnog bića.

Duhovno uzrastanje kada nas očekuju mnoga iskušenja...

Paralelno sa spoljašnjom telesnom, materijalnom izgradnjom, čoveku je nasušno potrebna i unutrašnja, duhovna izgradnja i rast. Pesnik je predivno rekao, povodom izgradnje hrama kao najuzvišenijeg simvola na kome se temelji hrišćanska civilizacija i kultura, da ne gradi čovek hram, već hram gradi čoveka. Dublji, tajanstveni smisao izgradnje i postojanja materijalnih hramova jeste da mi sami, našim učešćem, liturgijskim životom, u svetim tajnama koje se u njima zbivaju, postanemo hramovi Božiji, hramovi Duha Svetoga. Svako iskušenje i zlo koje dolazi, kako od spoljašnjih okolnosti u sferi biološkog, socijalnog i ekonomskog života, tako i iznutra, u duhovnoj sferi čovekovog bića, prevazilazi se i pobeđuje čovekovim jačanjem u veri i delatnom hrišćanskom ljubavavlju. U Jevanđelju nalazimo sledeće Hristove reči koje nam tu istinu na slikovit način opisuju: „Svaki koji dolazi meni i sluša reči moje i izvršuje ih, kazaću vam kome je sličan: Sličan je čoveku koji gradeći kuću iskopa i udubi i položi temelj na kamenu; a kada dođoše vode, navali reka na tu kuću i ne mogaše je pokrenuti, jer joj je temelj na kamenu. A koji je čuo i nije izvršio sličan je čoveku koji sagradi kuću na zemlji bez temelja, na koju navali reka i odmah pade, i raspade se kuća ona strašno.“ Dakle, Pravoslavna vera i život po Jevanđelu predstavljaju, u svakom vremenu i svim iskušenjima koje ovaj svet postavlja pred nas, ma kakva ona bila, naš nerazrušivi bedem, najsnažniji štit i najsigurnije utočište.

Poruka i čestitka povodom Božića

Naš narod je praznik Hristovog Rođenja krstio imenom „Božić“, jedinstvenim među svim nazivima tog praznika u drugim hrišćanskim crkveno-narodnim tradicijama, koje je deminutiv od imena „Bog“, što znači mali Bog – Bogić. Tim imenom narodna duša, nadahnuto je izrazila svu dubinu paradoksalne istine na kojoj je utemeljana hrišćanska vera, da je Detence, rođeno pre dva milenijuma od Djeve Marije bez porođajnih bolova, tihe zimske noći u Vitlejemskoj pećini, koje povijeno leži u jaslama okruženo slavopojem anđela, domaćim životinjama i pastirima, sam Sin Božiji, drugo Lice Svete Trojice, kroz Koga je sazdan celokupan vidljiv i nevidljiv svet. Reči crkvenog Bogoslova i pesnika tu tajnu izražavaju na sledeći način: „Bestelesni se ovaploćava, Reč (Logos) dobija debljinu (tela), Nevidljivi biva viđen, Nedodirljivi postaje opipljiv, Vanvremeni dobija početak (u vremenu), Sin Božiji – Sin Čovečiji postaje, Isus Hristos – juče i danas i u vekove isti.“ On se rađa i dolazi nama da bi se mi vratili Njemu. Svaki Božić jeste poziv Božije ljubavi, kroz Crkvu upućen nama, da se vratimo u Njegov topao, večni očinski zagraljaj, i da tog prazničnog dana, poklonivši se Bogomladencu Hristu, zajedno sa pastirima i mudracima sa istoka i celivajući njegove božanske ručice postanemo pričasnici Njegovih nebeskih blagodatnih darova, darova Duha Svetoga. Sa molitvenom željom da nas blagodat nastupajućeg Božićnog praznika sve okupi i sabere u jedinstvu i ljubavi oko Bogomladenca Hrista i da nam donese mir, zdravlje i radost, upućujemo svim našim sugrađanima najradostniji pozdrav MIR BOŽIJI, HRISTOS SE RODI!

Jeromonah Sergije (Radivojević), sekretar Prosvetnog odbora Eparhije kruševačke

VENCI I PORUKE MIRA POVODOM 9. MAJA U KRUŠEVCU

KRUŠEVAC U ZNAKU HUMANOSTI: OBELEŽEN SVETSKI DAN CRVENOG KRSTA I CRVENOG POLUMESECA

SASTANAK SA PREDSTAVNICIMA ASOCIJACIJE TOPLANA SRBIJE

ČESTITKA GRADONAČELNIKA KRUŠEVCA POVODOM DANA POBEDE

DANAS JE MARKOVDAN

POTPISAN SPORAZUM O REALIZACIJI LOKALNOG AKCIONOG PLANA ZAPOŠLJAVANJA ZA 2026. GODINU

U KRUŠEVCU USPEŠNO REALIZOVANA AKCIJA DOBROVOLJNOG DAVANJA KRVI

OBELEŽEN DAN GARDE VOJSKE SRBIJE

„NA MATURU BEZ AUTOMOBILA“ – SNAŽNA PORUKA MLADIMA PRED NAJVAŽNIJE VEČE

OBELEŽEN ĐURĐEVDAN U CRKVI SVETOG ĐORĐA